คลังสารสนเทศดิจิทัล

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย (Institutional Digital Repository).

คลังสารสนเทศดิจิทัลของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เป็นแหล่งรวบรวม จัดเก็บ และเผยแพร่ผลงานทางวิชาการ ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ เอกสารทางวิชาการ และทรัพยากรสารสนเทศดิจิทัลของมหาวิทยาลัย เพื่อสนับสนุนการเรียนการสอน การวิจัย และการเข้าถึงองค์ความรู้ของสังคมในระดับประเทศและนานาชาติ

คลังสารสนเทศดิจิทัลนี้ ช่วยให้ผู้ใช้สามารถค้นหาและเข้าถึงทรัพยากรสารสนเทศได้อย่างง่ายดาย ผ่านระบบการจัดการสารสนเทศที่มีประสิทธิภาพ และส่งเสริมการเผยแพร่ผลงานทางวิชาการของมหาวิทยาลัยสู่สาธารณะชน อย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น

โดยบุคลากร นักศึกษาสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อเข้าถึงบริการต่าง ๆ แบบทั้งหมด ด้วย บัญชีผู้ใช้ของมหาวิทยาลัย (e-Passport)

Communities in Repository

Select a community to browse its collections.

Now showing 1 - 5 of 17

Recent Submissions

  • Item type:Item,
    ระบบสนับสนุนการตัดสินใจสำหรับการจัดโปรแกรมการท่องเที่ยวพื้นที่ อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช
    (Rajamangala University of Technology Srivijaya, 2019) Oraya Sooknit | อรยา สุขนิตย์; Surasit Sakda | สุรสิทธิ์ ศักดา; Wassana Na-sulong | วาสนา ณ.สุโหลง
    อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไทย และแหล่งท่องเที่ยวชุมชนก็ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก การเพิ่มศักยภาพด้านเทคโนโลยีให้กับแหล่งท่องเที่ยวชุมชนจะช่วยสร้างความเข้มแข็งให้กับธุรกิจท่องเที่ยวของชุมชนมากยิ่งขึ้น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อสร้างระบบสารสนเทศสำหรับจัดการข้อมูลการท่องเที่ยวในพื้น อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช 2) เพื่อสร้างระบบสนับสนุนการตัดสินใจสำหรับการจัดโปรแกรมการท่องเที่ยวให้กับนักท่องเที่ยว 3) เพื่อประเมินผลการใช้ประโยชน์จากการใช้งานระบบสารสนเทศ โดยใช้เครื่องมือในการจัดการข้อมูลด้วยระบบฐานข้อมูลและพัฒนาเป็นระบบสารสนเทศเพื่อให้สามารถจัดการกับข้อมูลนั้นได้อย่างสะดวก ผู้ที่เกี่ยวข้องกับระบบคือ 1) ผู้ดูแลระบบ 2) สถานประกอบการ 3) ผู้วิจารณ์ 4) นักท่องเที่ยว ซึ่งมีความสามารถในการจัดการข้อมูลตามขอบเขตของกลุ่มผู้ใช้ ผลการวิจัยของโครงการ ระบบสนับสนุนการตัดสินใจช่วยในการบริหารเวลาในการท่องเที่ยวได้อย่างคุ้มค่าเนื่องจากได้คำนวณระยะทางและเลือกเส้นทางที่เหมาะสมกับความต้องการของนักท่องเที่ยวเป็นรายบุคคล นำไปสู่ต้นแบบสำหรับการท่องเที่ยวของชุมชนเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนท่องเที่ยวและพัฒนาศักยภาพของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวต่อไปในวงกว้าง
  • Item type:Item,
    การใช้ฮอร์โมนสังเคราะห์ด้วยวิธีผสมอาหารเพื่อเหนี่ยวนำการวางไข่ของปลาซิวข้างขวานเล็ก (Trigonostigma espei)
    (Rajamangala University of Technology Srivijaya, 2021) Uton Charoendat | อุทร เจริญเดช; Worawut Koedprang | วรวุฒิ เกิดปราง
    การศึกษาการใช้ฮอร์โมนสังเคราะห์ buserelin acetate (BUS) ร่วมกับสารเสริมฤทธิ์ domperidone (DOM) เพื่อเหนี่ยวนำการวางไข่ของปลาซิวข้างขวานเล็ก (Trigonostigma espei) โดยใช้วิธีการผสมอาหาร ให้ฮอร์โมน BUS และสารเสริมฤทธิ์ DOM เฉพาะแม่พันธุ์ และทำการเพาะพันธุ์ปลาด้วยสัดส่วนพ่อแม่พันธุ์ที่ 3:3 ในตู้กระจกที่เลียนแบบธรรมชาติ ซึ่งการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าปลาซิวข้างขวานเล็กไม่วางไข่ แต่ได้มีการศึกษาต่อยอดเพิ่มเติมโดยวิธีการผสมอาหาร การกรอกปาก และการฉีดเข้ากล้ามเนื้อโดยให้ BUS และ DOM ในปลาทั้งพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ และเพาะพันธุ์ปลาในตู้กระจกที่เลียนแบบธรรมชาติเช่นกันด้วยสัดส่วนพ่อแม่พันธุ์ที่ 3:3 และ 1:1 ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าปลาซิวข้างขวานเล็กไม่วางไข่หลังจากให้ BUS ร่วมกับ DOM ด้วยวิธีการผสมอาหารและการกรอกปาก แต่สามารถเหนี่ยวนำให้ปลาชนิดนี้มีการผสมพันธุ์วางไข่ได้สำเร็จด้วยวิธีการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ โดยให้ปลาเพศผู้ได้รับ BUS 10 µg/Kg ร่วมกับ DOM 10 mg/Kg และให้ปลาเพศเมียได้รับ BUS 15 µg/Kg ร่วมกับ DOM 10 mg/Kg การทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าปลาได้วางไข่หลังการฉีดฮอร์โมนที่เวลาประมาณ 10 ชั่วโมง และลูกปลาเริ่มฟักเป็นตัวที่เวลาประมาณ 19 ชั่วโมงต่อมา นอกจากนี้ พบว่าการเพาะพันธุ์ปลาด้วยสัดส่วนพ่อแม่พันธุ์ที่ 3:3 และ 1:1 ให้ผลใกล้เคียงกันซึ่งพิจารณาจากปัจจัยที่ตรวจวัด โดยแสดงให้เห็นว่าจำนวนไข่รวมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 50.25±13.45 และ 55.50±6.61 ฟอง จำนวนลูกปลารวมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 19.25±4.65 และ 21.75±2.63 ตัว อัตราปฏิสนธิมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 81.25±1.69 และ 81.12±1.34 เปอร์เซ็นต์ อัตราการฟักมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 79.40±1.56 และ 79.45±1.24 เปอร์เซ็นต์ และอัตรารอดของลูกปลามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 59.73±1.20 และ 60.81±1.79 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ทั้งนี้ ปลามีการจับคู่ผสมพันธุ์เพียงคู่เดียวในทุกตู้ที่ใช้สัดส่วนพ่อแม่พันธุ์ 3:3 ดังนั้นสัดส่วนเพศของพ่อแม่พันธุ์ปลาที่เหมาะสมจึงอยู่ที่ 1:1
  • Item type:Item,
    การประยุกต์ใช้สารสกัดจากสาหร่ายก้ามกุ้ง (Chara corollina) ในการปรับปรุงคุณภาพสีเพื่อเพิ่มมูลค่าของกุ้งกุลาดำ
    (Rajamangala University of Technology Srivijaya, 2021) Wattana Wattanakul | วัฒนา วัฒนกุล; Uraiwan Wattanakul | อุไรวรรณ วัฒนกุล; Wanninee Chankaew | วรรณิณี จันทร์แก้ว
    สาหร่ายก้ามกุ้ง (Chara corallina) เป็นสาหร่ายน้ำจืดในกลุ่มสาหร่ายไฟ มีรงควัตถุให้สีอยู่ในกลุ่มของแคโรทีนอยด์อย่างเด่นชัด มีความเหมาะสมในการนำไปประยุกต์ใช้เป็นสารเร่งสีในสัตว์น้ำ ดังนั้น ในงานวิจัยนี้จึงทดลองใช้สารสกัดจากสาหร่ายก้ามกุ้งในการปรับปรุงสีของ กุ้งกุลาดำ (Penaeus monodon) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา องค์ประกอบทางเคมีและสารสีของสาหร่ายก้ามกุ้ง และ ผลของสารสกัดหยาบจากสาหร่ายก้ามกุ้งต่อการเจริญเติบโตและความเข้มสีของกุ้งกุลาดำ ที่เลี้ยงด้วยอาหารสำเร็จรูปผสมสารสกัดหยาบจากสาหร่ายก้ามกุ้งที่ทำการสกัดโดยใช้เอทานอลเป็นตัวทำละลายที่ระดับแตกต่างกัน คือ 0 (ชุดควบคุม), 50, 100, 150, 200, 250 และ 300 มิลลิกรัมต่ออาหาร 1 กิโลกรัม (mg/kg) ทำการเลี้ยงเป็นเวลา 8 สัปดาห์ ในตู้กระจก และวัดสีผิวของกุ้งโดยใช้เครื่องวัดสีระบบ CIE (L*a*b*) พบว่า ทุกระดับของการผสมสารสกัดหยาบจากสาหร่ายก้ามกุ้งในอาหารไม่มีผลต่อการเจริญเติบโตและอัตราการรอดตายของกุ้งกุลาดำ (P>0.05) และกุ้งกุลาดำที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริมสารสกัดหยาบจากสาหร่าย (100-300 mg/kg) มีค่าความสว่าง (L*) ต่ำกว่ากุ้งในชุดควบคุมที่ไม่เสริมสารสกัดจากสาหร่าย แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยกุ้งกุลาดำชุดควบคุม มีค่าเฉลี่ยความสว่างสูงที่สุด เท่ากับ 26.79±1.42 และกุ้งกุลาดำในชุดการทดลองที่ 6 ที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริมสารสกัดหยาบจากสาหร่ายก้ามกุ้ง 250 mg/kg มีค่าเฉลี่ยของสีแดง (a*) และค่าเฉลี่ยสีเหลือง (b*) สูงที่สุด เท่ากับ 13.14±1.18 และ 14.01±1.15 สูงกว่ากุ้งกุลาดำในชุดการทดลองอื่น ๆ แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และการเสริมสารสกัดจากสาหร่ายก้ามกุ้งในอาหาร 250 mg/kg เลี้ยงกุ้งกุลาดำขนาดเฉลี่ย 13.49 กรัม เป็นเวลา 1 เดือน สามารถเพิ่มระดับสีแดง (a*) ของกุ้งกุลาดำได้ 21.09 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเทียบกับกุ้งในชุดควบคุม
  • Item type:Item,
    การออกแบบแหล่งเรียนรู้บ้านทุ่งเภาเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอันขับเคลื่อนการสร้างมูลค่า สร้างความเจริญและขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจสร้างสรรค์: จังหวัดชายแดนใต้ อำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา
    (Rajamangala University of Technology Srivijaya, 2026) Tachaya Sangkakoo | ทัชชญา สังขะกูล; Ruengrumpa Intaraksa | เรืองรัมภา อินทรักษ์; Chila Kaewpraek | จิฬา แก้วแพรก; Thitika Kaewsomwong | ฐิติกา แก้วสมวงศ์
    งานวิจัยเรื่อง “การออกแบบและพัฒนาอย่างยั่งยืนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศนำสู่การสร้างมูลค่า สร้างความเจริญ และขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจสร้างสรรค์: จังหวัดชายแดนใต้ อำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา” มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและพัฒนาแหล่งเรียนรู้และการท่องเที่ยวเชิงนิเวศชุมชนบ้านทุ่งเภาอย่างยั่งยืน โดยประยุกต์แนวคิด การพัฒนาที่ยั่งยืน สถาปัตยกรรมยั่งยืน และ เศรษฐกิจสร้างสรรค์–เศรษฐกิจสีเขียว เพื่อยกระดับเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตในพื้นที่ชายแดนใต้ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน (Mixed Methods) และกระบวนการวิจัยและพัฒนา (R&D) ผ่านการศึกษาวรรณกรรม การสำรวจพื้นที่ การวิเคราะห์บริบทชุมชน และการออกแบบนวัตกรรมเชิงพื้นที่ โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนใน 7 ขั้นตอน ได้แก่ การทบทวนข้อมูล การจัดเวทีสาธารณะ การออกแบบ การทดลองใช้ การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการประเมินผลเชิงพื้นที่และเชิงนโยบาย ผลการวิจัยพบว่า พื้นที่บ้านทุ่งเภามีศักยภาพด้านทรัพยากรธรรมชาติ ภูมิทัศน์ ระบบนิเวศ และเครือข่ายชุมชนที่เหมาะสมต่อการพัฒนาเป็นต้นแบบแหล่งเรียนรู้เชิงนิเวศ นำไปสู่การออกแบบโมเดลแหล่งเรียนรู้เชิงนิเวศชุมชนอย่างยั่งยืน ที่บูรณาการสถาปัตยกรรมยั่งยืน การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เทคโนโลยีพื้นที่ (TRL) และการบริหารจัดการโดยชุมชน พร้อมแนวทางการพัฒนา 5 มิติ ได้แก่ สิ่งแวดล้อม สังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการมีส่วนร่วม ผลลัพธ์สำคัญ ได้แก่ นวัตกรรมการออกแบบพื้นที่ องค์ความรู้ด้าน Green Infrastructure และ Sustain novation Design การพัฒนานวัตกรชุมชน ระบบกลไกการบริหารจัดการพื้นที่ ข้อเสนอเชิงนโยบาย ต้นแบบนวัตกรรม และ อนุสิทธิบัตร โดยสรุป งานวิจัยนี้สามารถยกระดับบ้านทุ่งเภาให้เป็นต้นแบบแหล่งเรียนรู้และการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืน สร้างมูลค่าเพิ่มด้านสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และคุณภาพชีวิต พร้อมสนับสนุนการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ในระยะยาว