แนวทางการอนุรักษ์และฟื้นฟูภูมิปัญญาการทำผลิตภัณฑ์การจักสานเตยปาหนัน ตำบลสิเกา จังหวัดตรัง

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ความรู้ เอกลักษณ์ และแนวทางการอนุรักษ์ฟื้นฟูผลิตภัณฑ์จักสานเตยปาหนัน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการศึกษาเอกสาร การสังเกต การสัมภาษณ์ และการลงพื้นที่กลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการ ผลการศึกษาพบว่าองค์ความรู้ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น เอกลักษณ์คือการใช้ใบเตยปาหนันที่มีความเหนียวนุ่ม ยืดหยุ่นและเงางามเมื่อลนไฟ นำมาสานเป็นผลิตภัณฑ์ยอดนิยม เช่น ขมุกยา กระเป๋า และเสื่อกระบวนการทำเริ่มต้นจากการคัดเลือกใบเตย กรีดหนาม ลนไฟ กรีดเป็นเส้น แช่น้ำ 2 คืน ตากแห้ง และย้อมสี ส่วนแนวทางการอนุรักษ์และฟื้นฟู 5 ประการ ได้แก่ 1. ส่งเสริมการตลาด 2. พัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ 3. ส่งเสริมการปลูกทดแทน 4. จัดตั้งศูนย์เรียนรู้ และ 5. พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชน